تاریخ

تاریخ ناروی بیش از هزار سال را در بر می‌گیرد. عصر وایکینگ‌ها (تقریباً ۷۹۳–۱۰۶۶) شاهد سفر کاشفان، تاجران و مهاجران نورس در سراسر اروپا و اتلانتیک شمالی بود. مسیحیت حدود سال ۱۰۰۰ تحت پادشاه اولاو هارالدسون (بعداً سنت اولاو) معرفی شد. سپس ناروی وارد اتحادیه با دنمارک (۱۳۸۰–۱۸۱۴) و بعداً سویدن (۱۸۱۴–۱۹۰۵) شد.

۱۸۱۴ یک سال سرنوشت‌ساز در تاریخ ناروی است. در ۱۷ می ۱۸۱۴، قانون اساسی ناروی در آیدسوُل امضا شد و آن را به یکی از قدیمی‌ترین قوانین اساسی مکتوب هنوز فعال تبدیل کرد. اما ناروی مجبور به اتحادیه با سویدن شد. استقلال کامل به شکل صلح‌آمیز در ۱۹۰۵ به دست آمد، زمانی که اتحادیه منحل و شاهزاده کارل دنمارک به عنوان پادشاه هاکون هفتم تاجگذاری شد.

قرن بیستم تغییرات بزرگی آورد. ناروی در جنگ جهانی دوم (۱۹۴۰–۱۹۴۵) توسط آلمان نازی اشغال شد. بعد از جنگ، کشور بازسازی شد و دولت رفاهی خود را توسعه داد. کشف نفت در بحر شمال در ۱۹۶۹ ناروی را به یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان تبدیل کرد. صندوق تقاعد حکومتی (صندوق نفت) اکنون بزرگترین صندوق ثروت مستقل جهان است.